W piątkowy wieczór 24 marca zgroamdzeni w Szkolnym Gabinecie Humanistycznym wysłuchali ciekawego wykładu poświęconego twórczości Adama Mickiewicza. Naszym gościem była dr Barbara Kryda, której wystąpienie pokazało, że do literatury dobrej i (jak się wydaje) znanej, można wracać wielokrotnie, by wciąż odkrywać jej nowe znaczenia. Czytając i słuchając romantycznych tekstów poety, rozmawialiśmy m.in. o koronkach, rodzynkach, głosach nie z tego świata, a także psich perypetiach...

W niedzielę, 19 marca, razem z p. Elżbietą Błachowicz i p. Małgorzatą Chmurską, uczniowie kls I a i II d wybrali się do Teatru Polskiego. Gościem "Salonu poezji" była Urszula Kozioł, której wiersze czytały trzy aktorki. Następnie wybrane teksty zaprezentowała ich autorka. Pomiędzy recytacjami dwaj muzycy zachwycali publiczność grą na saksofonie i akordeonie, świetnie uzupełniając przedstawiane utwory i nadając spotkaniu niesamowity klimat. W wierszach poruszane były przede wszystkim tematy przemijania i miłości. Pojawiało się w nich wiele subtelnych nawiązań do innych dzieł, m. in. Pieśni nad Pieśniami. Spotkanie było doskonałym przykładem współpracy dwóch sztuk: poezji i muzyki. Utwory zawierały słowa, które chciała nam przekazać autorka, ale to chwytające za serce melodie pozwalały dostrzec to, co znajdowało się pomiędzy wierszami.

16 marca zakończył się Praski Konkurs Matematyczny. Miło nam poinformować, że sukcesy w tych zmaganiach osiągnęli nasi licealiści:

 I miejsce - Szymon Borowy, Bartłomiej Lubaszka

II miejsce - Anna Dobrowolska, Jakub Sokołowski, Władysław Olejnik

III miejsce - Jakub Marcjasz, Adam Rempała 

 Wyróżnienia otrzymali: Katarzyna Wojciechowska i Filip Przybysz.

W sobotę, 11 marca, razem z klasą III d i nasyzmi opiekunami, p. Elżbietą Błachowicz oraz p. Wawrzyńcem Koftą, wybraliśmy się do Teatru Polskiego na spektakl Krapp i dwie jednoaktówki. Wprawdzie jako młodzi ludzie nie czuliśmy, że starzec śmiejący się z dawnych namiętności, tulący do siebie magnetofon i nerwowo przewijający taśmę to postać, z którą możemy się utożsamiać, a jednak... Bohater przypomniał wszystkim, co jest tak naprawdę istotne w życiu i przestrzegał. Dwie jednoaktówki: Fragment dramatyczny II oraz Imprompt "Ohio" stanowiły rodzaj wprowadzenia do historii z Ostatniej taśmy i były niezwykle spójne. Na scenie pojawili się dwaj wspaniali aktorzy: Andrzej Seweryn i Antoni Ostruch. Oszczędność formy spotęgowała przekaz Becketta, stanowiła także wyzwanie artystyczne. Chociaż teatr absurdu wymaga od odbiorcy otwartości umysłu, myślę że całość była wykonana tak dobrze, że nikt nie powinien mieć problemu z odczytaniem znaczenia całego przedstawienia. Będzie ono wyśmienitym kontekstem na najbliższych lekcjach języka polskiego.

W niedzielę, 12 marca, wraz z panią Renatą Karwowską wybraliśmy się do Teatru Narodowego na sztukę pt. Dowód na istnienie drugiego w reżyserii Macieja Wojtyszki. Co może wyniknąć ze spotkania dwóch literatów – Witolda Gombrowicza i Sławomira Mrożka? Chwilowe nawet zetknięcie artystów nie powinno być w guście letniej i mdłej zupki. Ostre powinno być - jak barszcz z pieprzem– jak powiedział Gombrowicz odgrywany przez (doskonałego w tej roli) Jana  Englerta. Dzięki sztuce wystawianej na kameralnej scenie przy ulicy Wierzbowej mogliśmy bliżej poznać osobiste życie i poglądy znanych nam dobrze autorów oraz ich wzajemny stosunek. Mimo zbliżającej się wielkimi krokami matury mamy nadzieję często powracać do magicznego miejsca, jakim jest z pewnością Teatr Narodowy.